Veel voorkomende Kreupelheden bij de hond

Er zijn drie soorten kreupelheden:

  • Belastingskreupelheid
    De belasting van de poot is pijnlijk. Het zal dus 'vallen' op de NIET aangedane poot. Waarschijnlijk zal de pijn voort komen uit de gewrichten of benige structuur (botten).
  • Bewegingskreupelheid
    De beweging van de poot is pijnlijk. Het dier zal de poot minder ver naar voren en/of naar achteren bewegen. Waarschijnlijk zal de pijn voort komen uit de spieren of andere weke delen.
  • Combinatie van belastingskreupelheid en bewegingskreupelheid
    Zowel de beweging als de belasting van de poot is pijnlijk.

Het komt ook wel eens voor dat een dier kreupel loopt, maar geen pijn in zijn poot heeft, maar dat de pijn uit de rug komt. Dit zie je bijvoorbeeld bij honden met een hernia .(Dit wil niet zeggen dat een hond met een hernia altijd kreupel zal lopen!) Voor meer informatie over hernia verwijs ik je naar het kopje rugproblemen.

Arthrose

Arthrose wordt ook wel slijtage van de gewrichten genoemd. Het is een progressieve aandoening, wat wil zeggen dat de schade die eenmaal is ontstaan niet meer verdwijnt en dat het langzaam maar zeker erger wordt. Elk uiteinde van een bot, wat samen met een ander uiteinde van een ander bot een gewricht vormt, is bedekt met kraakbeen. Kraakbeen zorgt voor onder andere de schokdemping in de gewrichten. Bij arthrose wordt dat laagje kraakbeen aangetast, waardoor het bot ook niet meer mooi egaal is maar juist rafelig wordt. De meest voorkomende oorzaak van arthrose is ouderdom. Maar ook een veranderde stand van een gewricht of een trauma kunnen oorzaken zijn. De klachten die het meest voorkomen bij een hond met arthrose zijn als volgt: Beperkte beweeglijkheid, pijn, kreupelheid, zwelling, warmte en 'startstijfheid'. Een echte behandeling voor arthrose bestaat helaas nog niet. Wel kan men de symptomen goed bestrijden met bijvoorbeeld pijnstillers, maar ook fysiotherapie kan verlichting geven.

Heupdysplasie (HD)

Heupdysplasie is een stoornis in de ontwikkeling in de heupen. De afwijking is erfelijk, maar ook de omgevingsfactoren (de hoeveelheid beweging, de manier van bewegen, voeding etc.) zijn van grote invloed. Feitelijk komt het erop neer dat de heupkop en de heupkom niet goed op elkaar aansluiten. Gevolg hiervan is dat het gewricht minder stabiel wordt, waardoor er steeds meer schade in het gewricht ontstaat, zoals arthrose.

Heupdysplasie wordt in verschillende gradaties aangegeven;

Een rontgenfoto van de heupen van een hond met zware HD.
  • HD - betekent HD vrij
  • HD Tc betekent overgangsvorm
  • HD ± betekent licht positief
  • HD + betekent HD positief, dit is de zwaarste vorm van HD.

Om te weten of je hond HD heeft moet je röntgen foto's laten maken. Echter dit zegt niet alles; er zijn honden die HD + zijn en nagenoeg niet kreupel lopen en andersom ook! Kijk dus altijd ook naar je hond! De klachten die het meest voorkomen bij een hond met HD zijn als volgt: Moeilijk opstaan, 'stram' lopen, door de achterpoten zakken, kreupel lopen. HD is niet te voorkomen, maar je kunt er als eigenaar wel voor zorgen dat de kans op het ontwikkelen van HD zo klein mogelijk blijft:

  • Geef de hond gedurende de groei niet te energierijke en eiwitrijke voeding
  • Voeg geen/nauwelijks mineralen toe aan de voeding; teveel is namelijk schadelijk voor de botten!
  • Geef niet teveel voeding. De ribben van een hond moeten voelbaar blijven, ook bij een pup!
  • Pas op met intensieve belasting zoals springen, lopen door mul zand, traplopen etc. Het mag wel maar doe het met mate!

Elleboogdysplasie (ED)

Elleboogdysplasie is eigenlijk een verzamelnaam voor verschillende elleboog aandoeningen namelijk;

  • Losse processus coronoïdeus (LPC);
    Tijdens de groei (5-6 maanden en bij grotere rassen) breekt een stukje bot af bij de elleboog en komt los te zitten in het elleboog gewricht. Bij 70% van de honden die een LPC hebben komt het aan beide ellebogen voor. Het losse botstukje is op een röntgenfoto te zien en kan operatief verwijderd worden.
  • Losse processus anconeus (LPA);
    Het proc. Anconeus behoort op een leeftijd van 5 maanden benig verbonden te zijn met de ellepijp. Als dit niet gebeurt spreek je van een LPA. Het PA kan verwijderd worden of met een schroefje vastgezet worden.
  • Osteochondrosis dissecans (OCD);
    Osteochondrosis is een ontwikkelingsstoornis bij de groei van het kraakbeen. Het gewrichtskraakbeen wordt dikker, waarbij vervolgens het onderste laagje van het kraakbeen afsterft. Hierdoor gaat het kraakbeen los zitten en krijg je soms losse stukjes kraakbeen die in een gewricht rond zweven. Komt voornamelijk voor bij jonge honden van 5 tot 9 maanden oud en snel groeiende grote rassen. Een los stukje kraakbeen kan operatief verwijderd worden en de hond heeft veel rust nodig.
  • Incongruente elleboog;
    Zie HD alleen geldt het voor de elleboog.

Voorste kruisband ruptuur

De voorste kruisband is een band die in de knie zit en voor stabiliteit zorgt van de knie. Deze kan scheuren of oprekken door bijvoorbeeld een trauma (de hond glijdt uit of verstapt zich). Door het scheuren van deze band wordt de knie instabiel en op den duur krijgt de hond pijn en kan er zelfs arthrose in het kniegewricht ontstaan. De band kan operatief vervangen worden door een stukje peesweefsel van de hond zelf. De operatie is echter erg duur en men moet rekenen op een intensieve revalidatie van soms wel een half jaar!

Biceps tendinitis

Voornamelijk bij grotere hondenrassen op middelbare leeftijd. De klachten zijn wisselende kreupelheid, die langzaam maar zeker erger wordt. In het begin zijn de symptomen alleen waarneembaar na arbeid of intensief spelen. Twee tot drie (!) maanden rust is de beste therapie.